Pierwszy dzień roku 1932 upłynął Romanowi Westfalowi na pobożnych rozmyślaniach. Bohater tej historyjki był kierownikiem zmiany w łódzkiej elektrowni na ulicy Ogrodowej, nie raz przeżył elektryzujące przygody, ale w dzisiejszym stanie doświadczał wyraźnego spadku mocy.
Jak to jest – dumał wyciągnięty na sofie w swoim mieszkaniu przy Gdańskiej 1 – że człowiek nie ma w sobie za grosz bojaźni bożej? Gdybym ograniczył się do wódki, albo likieru… Ale nie, jak ostatni grzesznik nurzałem się w najgorszym alkoholowym wyuzdaniu.
Trzeba wiedzieć, że te rozważania nie były na wyrost. Westfal był człowiekiem eleganckim ale i nieznającym umiaru. Więc składając usta w dziubek całą sylwestrową noc wlewał w siebie likier i przepijał go koniakiem. Skutkiem tego kierownik brygady elektryków składał teraz ręce do cichej modlitwy i szeptał:
– Co też ze mną działo się po północy?
Głowa znękanego kacem nieszczęśnika pękała, w uszach huczało. Żeby ulżyć sobie nieco w tym nieznośnym cierpieniu wychylił szklankę wódki Baczewskiego. Już kilka dni temu schował to lekarstwo w kredensie, przewidując, że może się przydać. I proszę – wyprorokował!
Jednak ani pierwsza, ani druga, ani też trzecia szklanka wódki nie przywróciła pamięci. Dopiero dwa dni później, czytając Dziennik Łódzki Westfalowi coś zaświtało. Przebiegał szybko oczami piątą stronę gazety i czytał drżącym głosem, dodając autorskie komentarze:
– „Ktoś pobił w lokalu na ulicy Andrzeja 26-letnią Lubę Orlean”. Zaraz, zaraz – Westfal podrapał się po głowie. – To ta szatynka, która odmówiła mi tańca? „Kobiecie zadano butelką szereg ran głowy i rąk. Konieczna była interwencja lekarza. Napastnik oddalił się z miejsca zdarzenia”. – Westfal przełknął ślinę i czytał dalej. – „Na sali tańca przy ulicy Limanowskiego 50 wynikła bójka między tancerzami, w czasie której pobity został Józef Sobczak”. – Gazeta zaczęła niepokojąco drżeć. – Temu się przynajmniej należało, nadepnął mi szpetnie dwa razy na stopę. Drań.
Kilka wierszy niżej artykuł informował: „Na ulicy Kilińskiego 18 pobity został 39-letni Julian Ryman, któremu rozbito głowę laską. Rannego przewiozło pogotowie w stanie nietrzeźwym do domu”. Gazeta wypadła Westfalowi z rąk. Już wiedział, dlaczego główka jego laski była tak powgniatana.
– Ależ pielgrzymkę sobie urządziłem – powiedział jeszcze kierownik elektrowni i nalał sobie szklankę wody gazowanej „Kryniczanka”. Wstrząsnęło nim obrzydzenie, gdy wolno przełykał napój. Ta forma pokuty była nie do zniesienia.
